Vanguard All-World wordt goedkoper maar een koopje is het niet

Vijf basispunten klinkt bijna als afrondingsverschil. Bij een eenmalige aankoop is het dat ook. Maar een fondsfee wordt ieder jaar uit het vermogen gehaald, waardoor ook het toekomstige rendement over dat bedrag verdwijnt. Vanguard maakt met de verlaging dus iets kleins, zeker en blijvends goedkoper. Dat verdient waardering, alleen niet de conclusie dat de belegging zelf goedkoop is geworden.

Welk instrument ligt hier precies op tafel?

Het gaat om Vanguard FTSE All-World UCITS ETF USD Accumulating, ticker VWCE en ISIN IE00BK5BQT80. De basisvaluta van het fonds is de Amerikaanse dollar, terwijl de hier gebruikte beurslijn op Xetra in euro noteert. De koers van €172,90 is de vertraagde Xetra-notering van 5 oktober 2026 om 17.36 uur Nederlandse tijd. De shareclass herbelegt dividend. Daardoor komt uitgekeerde winst niet op de bankrekening van de belegger, maar terug in het fondsvermogen.

Dat onderscheid tussen basisvaluta en handelsvaluta voorkomt een hardnekkig misverstand. Een eurokoers maakt de bedrijven onder de motorkap niet ineens eurobezittingen. Amerikaanse ondernemingen zijn zwaar vertegenwoordigd en verdienen tegelijk wereldwijd geld. De wisselkoers werkt daarom via meerdere routes door: in de vertaling van bedrijfswinsten, in de waardering van effecten en uiteindelijk in de eurokoers van VWCE.

Wie de uitkerende variant bedoelt, kijkt naar een ander instrument. VWRL keert dividend uit, terwijl VWCE het herbelegt. In onze eerdere uitleg over het verschil tussen VWRL en VWCE staat waarom dat verschil vooral praktisch en fiscaal van aard is, niet een andere verzameling bedrijven oplevert.

De verlaging is echt, maar niet allesbepalend

Vanguard heeft de ongoing charges figure, de jaarlijkse lopende kosten, verlaagd van 0,19% naar 0,14%. Op €10.000 scheelt dat aanvankelijk ongeveer €5 per jaar. Het verschil groeit mee met het vermogen en telt ook in zwakke beursjaren door. Bij een lange looptijd is dat zinvol, want kosten zijn een van de weinige onderdelen die vooraf redelijk goed bekend zijn.

De valkuil ontstaat wanneer goedkoop beheer wordt verward met een goedkope portefeuille. VWCE kan tegen 0,14% efficiënt zijn en tegelijk dure aandelen bezitten. Een waarderingsdaling van 10% kost bij €10.000 ongeveer €1.000, tweehonderd keer het eerstejaarsvoordeel van de fee. De belegger moet dus twee vragen uit elkaar houden: is dit een efficiënt voertuig, en is de onderliggende wereldmarkt aantrekkelijk geprijsd?

Wat moet de huidige koers waarmaken?

Een reverse valuation begint niet met een koersdoel, maar met de eisen die in de prijs zitten. Neem als eigen, afgeronde startaanname dat de wereldportefeuille ongeveer 24 keer de verwachte winst noteert. Bij een onveranderde waardering en 5% winstgroei kan de koers grofweg met die winst meegroeien. Daalt de multiple, de verhouding tussen koers en winst, met 15%, dan verdwijnt bijna drie jaar van zulke winstgroei.

Voor een middenpad naar €202 eind 2029 is vanaf €172,90 ongeveer 5,3% koersgroei per jaar nodig. Omdat dividenden in deze shareclass worden herbelegd, zit hun effect uiteindelijk in de fondswaarde. Dat pad is haalbaar wanneer de winst per aandeel van de portefeuille rond 5% tot 6% groeit, waarderingen slechts beperkt dalen en valuta per saldo neutraal blijft. Het vraagt geen economische wonderen, maar biedt evenmin een enorme veiligheidsmarge.

In een gunstig pad naar €248 moeten winstgroei, waardering en valuta samen veel meer leveren. Een aanhoudende winstgroei rond 8%, een stabiele of iets hogere multiple en een zwakkere euro kunnen dat beeld ondersteunen. Het bear-pad naar €142 laat de andere kant zien: vlakke winst, een sterkere euro en lagere waarderingen versterken elkaar.

Eén fonds, twee economische werelden

VWCE bevat zowel ontwikkelde als opkomende markten. Dat maakt het breder dan een MSCI World-ETF, die opkomende landen uitsluit. Het opkomende deel is ruwweg een tiende van de portefeuille en beweegt met marktprijzen. Het is klein genoeg om niet ieder jaar het rendement te domineren, maar groot genoeg om China, India, Taiwan en andere groeimarkten niet volledig buiten beeld te laten.

Een wereldindex is bovendien naar beurswaarde gewogen. Grote ondernemingen krijgen automatisch meer gewicht nadat hun koers is gestegen. Dat is goedkoop en onderhoudsarm, maar niet waarderingsblind. De portefeuille bouwt geen positie af omdat een aandeel duur lijkt; pas wanneer de marktwaarde daalt of de indexregels veranderen, zakt het gewicht. Juist na een sterke periode voor Amerikaanse megacaps kan die automatische discipline zowel een kracht als een concentratierisico zijn.

De vergelijking met IWDA, VWRL en VWCE helpt hier. IWDA biedt ontwikkelde markten, VWCE voegt opkomende landen toe en herbelegt, VWRL gebruikt vrijwel dezelfde wereldindex maar keert uit. De beste keuze hangt dus niet alleen van historische performance af, maar van gewenste dekking, dividendbehandeling, beurslijn en kosten.

Even tussendoor: als je dit interessant vindt, dit is precies wat we dagelijks doen om jou en andere beleggers te helpen. Word nu lid en krijg 50 procent korting met de code GRAAG.

Het sterkste tegenargument

Het redelijke tegenargument luidt dat waardering bij een zeer lange horizon minder belangrijk is dan consequent blijven beleggen. Daar zit veel in. Een brede ETF verlaagt het risico dat één bedrijf of sector de portefeuille breekt. Regelmatige inleg spreidt bovendien aankoopmomenten. Wie twintig jaar heeft, kan een dure start overleven als winsten blijven groeien.

Maar minder belangrijk is niet hetzelfde als onbelangrijk. Een hoge beginwaardering verlaagt het rendement dat dezelfde bedrijfswinsten opleveren. Dat effect kan jaren duren. De kostenverlaging verbetert ieder scenario met vijf basispunten per jaar; een multiple die van 24 naar 20 daalt, haalt in één beweging ruim 16% van de theoretische waarde. Beide tellen, alleen niet in dezelfde orde van grootte.

Andere risico’s zijn de zware Amerikaanse weging, concentratie in grote technologiebedrijven, geopolitiek rond halfgeleiders en de euro-dollarbeweging. Daartegenover staan brede omzetbronnen, automatische vervanging van verliezers door sterkere ondernemingen en zeer lage operationele kosten. VWCE koopt geen voorspelling, maar de veranderende marktportefeuille.

Wat blijft er onderaan de streep over?

De fee van 0,14% maakt VWCE aantoonbaar aantrekkelijker als bouwsteen. Het voordeel is klein, zeker en cumulatief. Op basis van de koers van €172,90 is de belangrijkere vraag echter of wereldwijde winsten snel genoeg groeien om een stevige waardering te dragen.

Voor een belegger die één accumulerend fonds voor ontwikkelde én opkomende markten zoekt, blijft VWCE logisch. Voor iemand die op korte termijn een koopje zoekt, geeft de kostenverlaging geen antwoord. De rekening die er werkelijk toe doet, wordt geschreven door winstgroei, waardering en valuta. Vijf basispunten helpen, maar redden geen te hoge aankoopprijs.

Salim Ramji, CEO van Vanguard. Foto: Vanguard, bedrijfsarchief.