VanEcks chip-ETF oogt Amerikaans maar de omzet is dat niet

In het kort

De VanEck Semiconductor UCITS ETF bezit 25 grote chipbedrijven, maar hun Amerikaanse beursnotering maakt de omzet niet Amerikaans. Ontwerp, productie, verpakking en eindvraag lopen door de Verenigde Staten, Taiwan, Zuid-Korea, Japan, Europa en China. Exportregels kunnen daardoor meerdere schakels tegelijk raken. De index begrenst individuele posities rond 10%, maar de economische blootstelling aan AI-investeringen en geopolitiek blijft geconcentreerd.

De euro-notering van de ETF met ISIN IE00BMC38736 stond op 28 september om 17.55 uur op Euronext Paris op €98,31. Het is dezelfde Ierse, accumulerende shareclass die ook op Euronext Amsterdam verhandelbaar is. VanEck meldde voor 25 september een intrinsieke waarde van $114,47, een fondsvermogen van $9,6 miljard en een rendement sinds begin 2026 van 85,48%. De totale kosten zijn 0,35% per jaar.

De index kiest de 25 grootste en meest liquide Amerikaanse beursnoteringen die minstens de helft van hun omzet uit halfgeleiders of aanverwante apparatuur halen. Dat pure-playcriterium is een kracht: het voorkomt dat een breed technologieconglomeraat de chipblootstelling verwatert. Het maakt het fonds tegelijk gevoeliger voor één investeringscyclus.

Omzetlocatie is iets anders dan beurslocatie

Een chip kan in de Verenigde Staten zijn ontworpen, in Taiwan zijn geproduceerd, in Maleisië zijn verpakt en uiteindelijk in een datacenter in het Midden-Oosten draaien. De juridische klant, productielocatie en eindgebruiker kunnen drie verschillende landen zijn. Exportregels richten zich bovendien niet alleen op de verkoop van chips, maar ook op productiemachines, software en kennis.

Daarom is een simpele geografische omzetverdeling onvoldoende. Wanneer 25% van de portefeuilleomzet direct of indirect gevoelig is voor gereguleerde markten en een schok die omzet met 20% verlaagt, hoeft de winst niet slechts 5% te dalen. Vaste onderzoekskosten en capaciteit zorgen voor hefboom. Bij een winsthefboom van 1,6 komt het model op 8% lagere portefeuillewinst.

Dat is geen voorspelling en ook geen gerapporteerde ETF-maatstaf. Het laat zien waarom politieke grenzen in de chipketen financieel worden. Bedrijven kunnen vraag naar andere regio’s verplaatsen, maar niet iedere accelerator, lithografiemachine of klantrelatie is uitwisselbaar.

Vijfentwintig namen zijn geen vijfentwintig onafhankelijke weddenschappen

De grootste posities leveren GPU’s, geheugenchips, productiemachines en foundrycapaciteit aan dezelfde AI-keten. Hun producten verschillen, maar hun orderboeken reageren op dezelfde kapitaalbudgetten van hyperscalers. Wanneer datacenters tegelijk minder investeren, kan de daling door de hele portefeuille lopen.

De 10%-begrenzing per aandeel vermindert ondernemingsrisico. Zij voorkomt niet dat drie grote posities samen ongeveer 30% van de ETF kunnen uitmaken. Als die groep 20% daalt en de rest gelijk blijft, kost dat het fonds in een eenvoudig model 6%. Herweging helpt pas wanneer de index opnieuw wordt samengesteld. Tot die tijd beweegt de positie gewoon met de markt.

Lees ook: Hoeveel perfectie zit er na de cijferexplosie al in AI-aandeel Broadcom?.

De eurokoers voegt een tweede cyclus toe

De shareclass noteert in euro, maar veel onderliggende aandelen en winsten zijn in dollars. De noteringsvaluta dekt het valutarisico niet af. Een stijgende dollar kan het euroresultaat versterken; een dalende dollar kan een deel van de koerswinst wegnemen.

Bij 10% stijging van de dollarwaarde van de portefeuille, 5% daling van de dollar tegenover de euro en 0,35% kosten komt het model uit op ongeveer 4,2% rendement in euro. De effecten worden vermenigvuldigd, niet simpel opgeteld. Een sterke chipmarkt kan voor een Europese belegger dus een middelmatig resultaat geven als de dollar stevig verzwakt.

Omdat de shareclass accumuleert, worden ontvangen dividenden in het fonds herbelegd. De driejaarskoersen bevatten daardoor het effect van dividend in de intrinsieke waarde, voor zover de onderliggende ondernemingen uitkeren. Er is geen aparte contante uitkering zoals bij TDIV. Het verschil tussen koersrendement en totaalrendement is voor deze shareclass daardoor veel kleiner, al blijven interne belastingen en kosten bestaan.

Wat vraagt €98,31?

Na een stijging van 85,48% sinds begin 2026 is de uitgangswaardering belangrijker geworden. Een reverse model kan zonder actuele winst per fondsdeel werken door de huidige en toekomstige portefeuillemultiple te vergelijken. Bij een startmultiple van dertig keer de winst, een eindmultiple van 27 en een gewenst koersrendement van 10% per jaar is ongeveer 14,0% jaarlijkse winstgroei nodig. Een gunstig valuta-effect verlaagt die eis; multiplekrimp verhoogt haar.

Veertien procent is haalbaar in een sterke chipcyclus. De moeilijkheid is dat het drie jaar achter elkaar moet worden verdiend terwijl de markt al veel groei verwacht. AI-versnellers kunnen sterk blijven, maar geheugen, analoge chips en industriële vraag bewegen niet altijd tegelijk. Brede winstgroei is waardevoller dan één uitschieter in de grootste positie.

In het bear-scenario koelen AI-investeringen af, worden exportregels strenger en daalt de multiple. Het middenscenario gaat uit van normaliserende maar bovengemiddelde winstgroei. In het gunstige scenario verbreedt de cyclus naar geheugen, netwerkchips, verpakking en machines, terwijl de dollar helpt.

Het sterkste tegenargument

Het beste argument vóór SMH is dat halfgeleiders een steeds groter deel van de wereldeconomie aansturen. AI, auto’s, industrie en energie-infrastructuur vragen allemaal meer rekenkracht. Met één fonds krijgt de belegger toegang tot ontwerpers, fabrikanten en leveranciers van apparatuur zonder zelf de winnaar in iedere schakel te moeten kiezen.

Het sterkste tegenargument is dat de ETF minder gespreid is dan hij oogt. Dezelfde investeringsgolf, dezelfde geopolitieke grenzen en dezelfde dollarkoers raken veel posities tegelijk. Na een zeer sterk beursjaar kan zelfs een goed winstseizoen onvoldoende zijn wanneer de multiple normaliseert.

Conclusie

SMH is een zuivere en liquide route naar de chipsector, maar geen neutrale technologiebelegging. Bij €98,31 betaalt de belegger voor blijvend sterke winstgroei en accepteert hij concentratie, valuta en exportbeleid als één pakket. De 25 posities verminderen het risico van één bedrijf. Ze nemen de afhankelijkheid van de wereldwijde chipketen niet weg. Wie instapt, moet vooral volgen of winstgroei breder wordt dan de grootste AI-winnaars.

Beeld: Jensen Huang, CEO van NVIDIA. Officiële NVIDIA-nieuwsfoto, archief 2026.