IonQ zoekt bij Nvidia de weg van quantumproef naar toepassing

Een plek naast Nvidia is voor een quantumontwikkelaar waardevol. Ontwikkelaars krijgen toegang tot een omgeving waarin ze toepassingen kunnen bouwen en vergelijken. Voor een aandeelhouder begint daar juist de volgende vraag: wie gaat er uiteindelijk voor betalen, en waarvoor precies?

Dat onderscheid hoeft het technische nieuws niet kleiner te maken. Het voorkomt vooral dat een belangrijke onderzoeksstap wordt behandeld alsof de commerciële uitkomst al vaststaat. De route van een werkende proef naar terugkerende omzet heeft meer tussenstappen dan een persbericht meestal laat zien.

Wat er bij Nvidia moet komen te staan

In de aankondiging van 23 september beschrijft IonQ een geplande installatie van Superion 256 in 2027. Het systeem moet via NVQLink samenwerken met Nvidia’s GB200 NVL72-infrastructuur en CUDA-Q-software. De partijen willen hybride toepassingen onderzoeken, onder meer voor materialen, chemie en financiële vraagstukken.

Hybride betekent hier dat een klassieke computer en een quantumcomputer verschillende delen van een berekening uitvoeren. De quantumcomputer vervangt dus niet eenvoudig het hele datacenter. Hij moet een taak krijgen waarvoor hij aantoonbaar iets toevoegt, terwijl gewone processors de voorbereiding, aansturing en verwerking blijven doen.

De economische kans zit in die aansluiting. Een afzonderlijke machine zonder bruikbare software en zonder ontwikkelaars heeft beperkte waarde. Goede integratie kan de overstap voor klanten verkleinen. Een vergelijkbare gedachte komt terug in Rabi’s analyse van Nvidia’s hardware en software: de samenhang van het systeem kan een sterkere positie opleveren dan één losse chip.

Maar wie bezit die positie bij quantum? IonQ kan verdienen aan hardware, toegang en dienstverlening. Nvidia kan waarde behouden via de klassieke infrastructuur en software. De klant kan profiteren van een betere uitkomst. Dat zijn geen elkaar uitsluitende mogelijkheden, maar het is onduidelijk welk deel van de toekomstige opbrengst uiteindelijk bij IonQ-aandeelhouders terechtkomt.

Meer qubits is geen kant-en-klare businesscase

Een qubit is een rekenelement dat gebruikmaakt van quantumverschijnselen. Het aantal qubits geeft een deel van de capaciteit aan, maar vertelt niet hoeveel bruikbaar rekenwerk zonder fouten kan worden verricht. Besturing, foutkansen, snelheid en de manier waarop qubits worden verbonden zijn eveneens belangrijk.

Voor een potentiële klant is de vergelijking praktisch. Levert deze combinatie een beter antwoord op dan de beste klassieke aanpak, tegen een aanvaardbare prijs en binnen een bruikbare tijd? Een technisch sterke demonstratie kan op die commerciële test nog steeds tekortschieten. Omgekeerd hoeft een nuttige toepassing niet meteen alle klassieke computers te verslaan om een markt te vinden.

Een bestelling, installatie, proef en structureel betaald gebruik zijn vier verschillende signalen. De geplande installatie in 2027 is daarom een mijlpaal om te volgen, geen vast beginpunt voor een bekend omzetbedrag. De volgende module gebruikt bewust een fictief project om het effect van vertraging te laten zien:

Bij een halfjaar vertraging verdwijnt een deel van de eerste jaaropbrengst, terwijl personeel en ontwikkeling doorlopen. Voor een bedrijf met grote toekomstige beloften kan zo’n verschuiving zowel de kas als de waardering raken. Het probleem is niet alleen dat omzet later komt. Beleggers kunnen ook minder bereid worden om vandaag al veel voor die latere omzet te betalen.

De grotere omzetbasis bevat een overname

IonQ heeft inmiddels een bredere onderneming dan alleen de oorspronkelijke quantumactiviteiten. In de verhoogde jaarverwachting van 8 september noemt het bedrijf $450 tot $460 miljoen omzet voor 2026. Daarin zit SkyWater vanaf de overname op 31 juli, met eliminatie van onderlinge omzet. De eerdere verwachting was $280 tot $290 miljoen.

Dat is geen zuivere verhoging van de organische groei. Organisch betekent groei uit de bestaande activiteiten, zonder de omzet die door een overname wordt toegevoegd. Voor beleggers is dat onderscheid belangrijk: een fabriek kopen kan strategisch nuttig zijn, maar de gekochte omzet heeft een prijs en een eigen kostenstructuur.

De mogelijke winst is meer grip op productie, leveringen en technologische ontwikkeling. De keerzijde is dat IonQ ook de bezetting, investeringsbehoefte en marges van die productie moet beheren. Het combineren van onderzoek en fabricage vraagt andere vaardigheden dan het verkopen van toegang tot een quantumcomputer.

Bij de cijfers van 5 augustus over Q2 meldde IonQ $80,1 miljoen omzet en een aangepast operationeel verlies vóór rente, belasting en afschrijvingen van $120,3 miljoen. Het gerapporteerde nettoverlies was veel groter, $1,868 miljard. Zulke winstbegrippen zijn niet onderling verwisselbaar. Een boekhoudkundige herwaardering kan de gerapporteerde winst sterk beïnvloeden zonder dezelfde kasuitstroom te veroorzaken, terwijl een aangepast verlies tegelijk echte uitgaven kan uitsluiten.

Hoeveel tijd koopt de kas?

De onderneming noemde bij die rapportage ongeveer $2 miljard pro-formakas en beleggingen na SkyWater. Pro forma betekent dat het cijfer de overname verwerkt alsof zij al in de vergelijkingsbasis zit. Het is geen actuele kasstand per 4 oktober. De overname, verdere investeringen en bedrijfsuitgaven hebben sindsdien invloed op de liquiditeit.

Dat bedrag geeft ruimte. Het neemt de financieringsvraag niet weg. Als operationele kasuitstroom en investeringen samen $500 miljoen per jaar bedragen, blijft na drie jaar van een buffer van $2 miljard nog $500 miljoen over. Bij veel hogere uitgaven ontstaat een nieuwe financieringsbehoefte. De onderstaande gevoeligheid veronderstelt geen nieuwe overnames of emissies:

Nieuwe aandelen uitgeven kan verstandig zijn als daarmee waardevolle groei wordt gefinancierd. Voor de bestaande aandeelhouder betekent het wel verwatering: toekomstige opbrengsten moeten over meer aandelen worden verdeeld. Daarom is de groei van de omzet per aandeel minstens zo relevant als de groei van de onderneming.

Lees ook: De waardering en financiële verschillen tussen IonQ, D-Wave, Rigetti en QUBT. De sector kent verschillende technieken, maar ook heel verschillende kasbuffers en commerciële uitgangspunten.

Wat vraagt de huidige beursprijs?

De peildatum is 4 oktober 2026. De koersbasis is $43,77 voor het gewone IonQ-aandeel op NYSE, ticker IONQ, ISIN US46222L1089, uit de handel van 2 oktober. De aanvullende De Belegger-momentopname heeft brontijd 20.29 UTC en twintig minuten vertraging. De onderneming rapporteert eveneens in dollars.

De SEC-rapportage telt 381.002.314 uitstaande aandelen per 29 juli. Daar kwamen bij de SkyWater-transactie 24.135.775 aandelen bij, samen circa 405,1 miljoen vóór eventuele latere mutaties. Dat is iets anders dan een volledig verwaterde basis waarin alle mogelijke nieuwe aandelen al meetellen. Voor de waardering gebruiken we daarom expliciete toekomstige aantallen in plaats van het historische, gewogen kwartaalgemiddelde. Het middenpad loopt van 420 miljoen aandelen eind 2027 naar 460 miljoen eind 2029. Dat zijn eigen aannames, geen vaststaande aantallen.

Zonder positieve duurzame winstbasis rekenen we met ondernemingswaarde ten opzichte van omzet. De omgekeerde vraag luidt: hoeveel omzet is nodig voor tien procent jaarlijks koersrendement tot eind 2029, bij zestien keer omzet, 460 miljoen aandelen en $1 miljard nettokas? Het antwoord volgt in de module. De formule verhoogt eerst de huidige koers over ongeveer 3,24 jaar en rekent die vervolgens terug naar benodigde bedrijfsomzet:

Een omzetmultiple van zestien is allerminst voorzichtig. Bij vijf procent operationele marge zou dat 320 keer operationele winst zijn. Zelfs bij achttien procent marge is het bijna 89 keer. De waardering blijft dus ook na stevige omzetgroei afhankelijk van winst die verder in de toekomst ligt. Het model kan de belofte zichtbaar maken; het kan haar niet bewijzen.

Mogelijke koersen bij drie verschillende uitkomsten

Het bearpad veronderstelt $550, $600 en $650 miljoen omzet in 2027, 2028 en 2029. De omzetmultiple daalt, de kas slinkt en de aandelenbasis groeit naar 500 miljoen. De mogelijke jaareindekoersen zijn $15,12, $11,52 en $7,80. In dit pad blijft de operationele marge in 2029 op min twintig procent steken.

Het middenpad vraagt $800 miljoen, $1,2 miljard en $1,8 miljard omzet, een positieve operationele marge van vijf procent in 2029 en een aandelenbasis van 420, 440 en 460 miljoen. Het geeft $41,19, $51,36 en $64,78. Het gunstige pad bereikt $3 miljard omzet en achttien procent marge in 2029; de mogelijke koersen zijn $73,57, $109,77 en $150,67.

De formule is omzet maal omzetmultiple, plus nettokas, gedeeld door aandelen. Alle bedragen en aantallen staan in miljoenen. Kasverbruik, investeringen en financiering zitten in de kas- en aandelenpaden. We tellen geen afzonderlijke bonuswaarde voor de Nvidia-samenwerking op en trekken aandelenbeloning niet nogmaals af boven op de verwatering. Dividend is niet verondersteld. De scenario’s zijn eigen aannames, geen bedrijfsverwachtingen of analistenconsensus.

Pak je kans! Word lid met de code INSIDER en krijg 50 procent korting.

Het sterkste argument vóór IonQ is dat integratie met bestaande rekensystemen de weg naar toepassingen kan verkorten. De hardste tegenwerping is dat een grotere technische kans nog geen aantrekkelijke prijs voor het aandeel oplevert. De komende bevestiging moet daarom concreter worden: levering op tijd, bruikbare vergelijkingen met klassieke methoden, betalende klanten en een beter verband tussen extra omzet en extra kasverbruik.

Foto: Chris Ballance, President Quantum Computing bij IonQ. Officieel bedrijfsportret, IonQ; archief.