Vergeet de spreiding en reken de wereld-ETF van Vanguard na

In het kort

VWRL is een van de eenvoudigste manieren om in bijna vierduizend grote en middelgrote bedrijven uit ontwikkelde en opkomende markten te beleggen. Per 31 augustus bevatte de ETF 3.784 aandelen. De Ierse UCITS-shareclass met ISIN IE00B3RBWM25 keert ieder kwartaal dividend uit en kost volgens Vanguard 0,22 procent per jaar.

Die spreiding voorkomt niet dat de portefeuille als geheel duur kan zijn. Vanguard rapporteerde eind augustus een koers-winstverhouding van 21,0, een koers-boekwaardeverhouding van 3,6 en een rendement op eigen vermogen van 18,7 procent. Bij de Amsterdamse slotkoers van €164,02 op 25 september koopt de belegger dus een brede wereldportefeuille, maar niet tegen een crisiswaardering.

De vraag is hoeveel winstgroei nodig is om vanaf deze prijs een redelijk totaalrendement te halen. Daar komen nog dividend, kosten, belastinglek en het effect van de dollar tegenover de euro bij. VWRL is eenvoudig in gebruik. De onderliggende rekensom blijft gevoelig.

De winst achter het fonds

Een ETF verdient zelf nauwelijks geld. De waarde komt van de winst, kasstromen en waarderingen van de onderliggende ondernemingen. Bij een koers van €164,02 en 21 keer winst hoort rekenkundig ongeveer €7,81 look-through winst per ETF-aandeel. Dat is geen door Vanguard gerapporteerde winst per fondsdeel, maar een manier om de portefeuillewaardering tastbaar te maken.

De eerste module laat zien wat verschillende groeivoeten met die winstbasis doen. Zes procent jaarlijkse winstgroei is op lange termijn stevig, maar niet onmogelijk. Zij vraagt dat productiviteit, nominale economische groei en marges samen blijven helpen. Een recessie of margedaling kan de lijn tijdelijk onderbreken.

Vanguards momentopname toont 20,1 procent historische winstgroei. Zo'n cijfer mag niet als structurele verwachting worden gebruikt. De portefeuille bevat cyclische winsten, uitzonderlijke AI-groei en bedrijven die vanaf een lage basis herstellen. Voor een driejaarsmodel is een lagere, genormaliseerde aanname verstandiger.

Spreiding beschermt niet tegen multiplekrimp

De waarde van VWRL beweegt door twee motoren: de winst per onderliggend aandeel en de multiple die beleggers daarvoor betalen. Als de winst groeit maar de P/E daalt van 21 naar 17, kan een groot deel van die vooruitgang verdwijnen uit de koers.

De waarderingsmodule combineert een winstbasis in 2029 met een eindmultiple en valuta-effect. De dollar is relevant omdat VWRL op Euronext Amsterdam in euro noteert, terwijl veel bezittingen en winsten in dollars luiden. De basisvaluta van het fonds is USD. De euro-notering dekt het valutarisico niet af.

Een sterkere euro kan het rendement voor een Nederlandse belegger drukken, zelfs wanneer de onderliggende aandelen in dollars stijgen. Omgekeerd helpt een zwakkere euro. Dat effect is geen extra bedrijfswinst en moet daarom apart van de waardering worden gehouden.

Uitkerend heeft praktische frictie

VWRL keert dividend per kwartaal uit. Dat is prettig voor wie inkomen wil. Voor iemand die alles wil herbeleggen ontstaan praktische verschillen met een accumulerende shareclass: de uitkering staat tijdelijk als kas, er kunnen transactiekosten spelen en bronbelasting binnen de portefeuille verdwijnt niet altijd volledig.

De module telt de officiële lopende kosten op bij eigen aannames voor belastinglek en herbeleggingsvertraging. Deze posten zijn klein per jaar. Over lange perioden stapelen zij op. Het betekent niet dat VWRL een slechte keuze is. Het betekent wel dat bruto indexrendement en persoonlijk totaalrendement niet exact hetzelfde zijn.

De gunstige kant blijft krachtig. Vanguard herbalanceert automatisch, verwijdert krimpende posities en voegt nieuwe winnaars toe. De belegger hoeft geen land, sector of individueel aandeel te kiezen. Dat verlaagt gedragsrisico, en dat kan economisch waardevoller zijn dan enkele basispunten kosten.

Wat vraagt €164,02?

De omgekeerde waardering start bij 21 keer winst en rekent terug welke winstgroei nodig is voor een gekozen totaalrendement, na een aangenomen dividendbijdrage en bij een eindmultiple.

Bij 8 procent gewenst totaalrendement, 1,7 procent jaarlijkse uitkering en 19 keer winst in 2029 moet de onderliggende winst stevig doorgroeien. Een hogere eindmultiple verlaagt de vereiste groei, maar verplaatst het risico naar de waardering. Een lagere multiple maakt de opdracht zwaarder.

Het bear-pad combineert lagere indexrendementen met een zwakkere dollar tegenover de euro. Het middenpad gebruikt gematigde winst- en koersgroei en een vlakke valuta. Het gunstige pad vraagt brede winstgroei en een sterkere dollar. Dividend staat buiten de getoonde koersen, zodat koersrendement en totaalrendement niet door elkaar lopen.

Een goede kernpositie kan duur zijn

VWRL blijft een sterke basisoplossing voor wie wereldwijd wil spreiden en ieder kwartaal inkomen wil ontvangen. De 3.784 posities beperken het risico dat één bedrijf de hele uitkomst bepaalt. Zij nemen het algemene marktrisico niet weg.

Bij €164,02 en 21 keer winst is de marge voor teleurstelling kleiner dan bij een lage waardering. De meest relevante cijfers zijn daarom niet alleen het aantal posities en de landenverdeling, maar vooral de winstgroei van de portefeuille, de eindmultiple en de euro-dollarverhouding. Breed is niet hetzelfde als goedkoop.

Lees ook: Dit is hoe je Meta-aandelen kan waarderen voor de komende drie jaar

Foto: Vanguard, officiele archieffoto van CEO Salim Ramji.