SoFi’s goedkope deposito’s zijn de motor achter de volgende winsttest

SoFi wordt vaak beschreven als een financiële app. Dat klopt aan de voorkant, maar niet volledig aan de achterkant. Sinds de onderneming een bank werd, is de financieringskant minstens zo belangrijk als de gebruikersinterface. Een persoonlijke lening kan immers aantrekkelijk geprijsd lijken, maar de economische winst ontstaat pas nadat de kosten van geld, kredietverliezen, operationele kosten en belasting zijn betaald.

Deposito’s veranderen die rekensom. Wanneer klanten hun salaris, spaargeld en betaalrekening bij SoFi aanhouden, krijgt de bank een relatief stabiele financieringsbron. Het alternatief kan een securitisatie, warehousefaciliteit of andere kapitaalmarktfinanciering zijn. Die bronnen blijven nuttig, maar zijn doorgaans gevoeliger voor marktstress en vaak duurder.

De bankvergunning als verborgen product

Een bankvergunning staat niet als kleurrijke tegel in de app, maar werkt door in bijna elk financieel product. SoFi kan een deel van zijn leningen met deposito’s financieren, rente verdienen op het verschil tussen uitleenrente en financieringskosten en vervolgens klanten meer producten aanbieden. Dat verschil heet de netto rentemarge: wat na de directe rentekosten overblijft van de rente-inkomsten.

Bij de cijfers van 29 juli rapporteerde SoFi volgens de officiële persberichtenpagina een record netto-omzet van $1,2 miljard en een nettowinst van $157 miljoen. Dat laat zien dat de onderneming winstgevend kan groeien. De derdekwartaalcijfers staan gepland voor 27 oktober 2026 vóór beurs. Juist dan moet blijken of de financieringsvoorsprong standhoudt wanneer concurrenten om deposito’s bieden.

De eerdere De Belegger-artikelen over de koersreactie na goede cijfers en waarom SoFi weer populair werd laten zien dat omzetgroei nooit het hele verhaal vertelt. Nu is de kernvraag concreter: hoeveel winst wordt door de fundingmix mogelijk gemaakt?

Goedkope funding is relatief

Het woord goedkoop kan misleiden. Spaarders kunnen hun geld verplaatsen als een concurrent meer rente biedt. SoFi moet dus genoeg betalen om deposito’s vast te houden. In een omgeving met hogere beleidsrente stijgen die kosten. Het voordeel tegenover kapitaalmarktfinanciering kan nog steeds bestaan, maar de absolute rekening wordt groter.

Een eenvoudige gevoeligheidsanalyse helpt. Bij gemiddeld $38 miljard aan deposito’s en een besparing van 1,2 procentpunt tegenover alternatieve funding ontstaat bruto ongeveer $456 miljoen voordeel per jaar. Na 24% belasting blijft circa $347 miljoen over, vóór kredietverliezen en operationele kosten. Dat is materieel, maar klein ten opzichte van een beurswaarde van ongeveer $20,4 miljard.

De depositobasis heeft nog een tweede voordeel. Klanten die hun primaire rekening bij SoFi gebruiken, leveren transactiedata en vaker kansen voor cross-sell. Een betaalrekening kan leiden tot een creditcard, belegging, hypotheek of persoonlijke lening. Daardoor dalen de acquisitiekosten per product. Het risico is dat veel geregistreerde producten weinig actief gebruik kennen. Een producttelling is geen kasstroom.

Kredietkwaliteit bepaalt wat overblijft

De rentemarge ziet er pas goed uit wanneer kredietverliezen beheersbaar zijn. SoFi richt zich vaak op klanten met een relatief sterk inkomen en kredietprofiel. Dat verlaagt het risico niet tot nul. Persoonlijke leningen zijn doorgaans ongedekt, waardoor er geen woning of auto is om te verkopen als een klant niet betaalt.

Bij $32 miljard gemiddelde leningen levert een netto rentemarge van 5,5% ongeveer $1,76 miljard rentebijdrage op. Kredietkosten van 3% kosten in dezelfde vereenvoudigde berekening $960 miljoen. Er resteert $800 miljoen vóór personeel, technologie, marketing en belasting. Wanneer kredietkosten naar 5% stijgen, verdampt het grootste deel van die ruimte.

Daarom moet een belegger verder kijken dan achterstallige betalingen van vandaag. Groei in persoonlijke leningen kan kredietverliezen tijdelijk laag laten lijken, omdat jonge leningen nog niet lang genoeg bestaan om problemen te tonen. Jaargangen, afboekingen en delinquencies per product zeggen meer dan één gemiddelde ratio.

De waardering vraagt meer dan één goed kwartaal

Bij $16,01 en een beurswaarde van circa $20,4 miljard is SoFi geen kleine uitdager meer. De markt waardeert de onderneming als een combinatie van bank, technologieplatform en groeiplatform. Dat kan terecht zijn als de winst per aandeel jarenlang hard groeit, maar het maakt teleurstellingen duur.

De koersendienst verwacht voor 27 oktober een kwartaalwinst van ongeveer $0,17 per aandeel. Voor 2027 stond een marktverwachting van circa $0,82 per aandeel, maar consensusvelden kunnen oude perioden bevatten en zijn geen eigen scenario. Bij de actuele koers is dat bijna 20 keer die 2027-verwachting. De belegger betaalt dus al voor verdere groei daarna.

Een reverse valuation met 24 keer winst in 2029 en 10% gewenst jaarlijks koersrendement vraagt ongeveer $0,89 winst per aandeel in 2029. Dat lijkt niet buitensporig ver boven de genoemde 2027-consensus. Toch moeten aandelenbeloning en eventuele nieuwe uitgiften worden meegerekend. Winstgroei op ondernemingsniveau telt pas wanneer zij op een consistente verwaterde teller terechtkomt.

Het sterkste tegenargument

De bullcase is dat SoFi meer verdient dan een doorsneebank omdat het één digitale infrastructuur over veel producten kan spreiden. Nieuwe leden verhogen de omzet zonder dat iedere extra rekening een nieuw kantoor vereist. Galileo en Technisys kunnen bovendien technologieomzet genereren zonder krediet op de eigen balans.

Dat argument verdient gewicht. De combinatie van funding, distributie en software is onderscheidend. Toch zijn de onderdelen economisch niet gelijk. Lending draagt rente- en kredietrisico. Financial Services vraagt schaal voordat marketing en servicekosten worden terugverdiend. Technology Platform kan mooie marges hebben, maar groeit niet automatisch mee met de consumentenbank. Een hoge groepsmultiple veronderstelt dat de betere onderdelen steeds zwaarder gaan wegen.

Een ander tegenargument is dat dalende rente de financieringskosten verlaagt. Dat kan, maar ook de rente op leningen daalt en de vraag naar deposito’s verandert. Het gaat niet om de richting van één rente, maar om de spread tussen activa en passiva, plus de kredietcyclus.

Drie scenario’s voor 2027 tot en met 2029

In het bear-scenario blijft de spaarrente hoog, lopen kredietverliezen op en vertraagt productgroei. Mogelijke koersen zijn dan $11 eind 2027, $9 eind 2028 en $8 eind 2029. Het middenpad veronderstelt groeiende deposito’s, beheersbare kredietkosten en stijgende winst per aandeel. Dan horen $18, $21 en $24 bij de drie jaareinden.

In het gunstige scenario versterken fundingvoordeel en cross-sell elkaar. De technologieactiviteiten groeien weer sneller en de verwatering blijft beperkt. Dan zijn $23 eind 2027, $30 eind 2028 en $38 eind 2029 voorstelbaar.

De controlelijst voor 27 oktober

De belangrijkste cijfers zijn deposito’s, gemiddelde financieringskosten, netto rentemarge, netto afboekingen en achterstallige betalingen. Daarnaast tellen het aantal actieve producten per lid, de bijdrage van niet-rente-inkomsten en de verwaterde aandelenbasis. Alleen zo wordt zichtbaar of groei kapitaalefficiënter wordt.

SoFi heeft met zijn bankvergunning een echte economische motor gebouwd. Goedkopere funding kan winst en klantwaarde tegelijk ondersteunen. Maar de motor draait op vertrouwen van spaarders en terugbetaling door kredietnemers. Bij $16,01 is de juiste vraag niet of SoFi een mooie app heeft, maar hoeveel duurzaam rendement de depositodollar na alle risico’s voor het aandeel oplevert.